อาคารของทฤษฎี

ดัชนีอาคาร › ยุคโรแมนติก–ประวัติศาสตร์นิยม

Notre-Dame de Paris

ยุคโรแมนติก–ประวัติศาสตร์นิยมมหาวิหาร

ข้อมูลอาคาร

สถาปนิก
บิชอป Maurice de Sully (ริเริ่ม) · Jean de Chelles · Pierre de Montreuil · Viollet-le-Duc และ Lassus (บูรณะ 1844–1864) · Philippe Villeneuve (บูรณะหลังไฟไหม้)
ช่วงเวลา
1163–ราว 1260 (บูรณะ 1844–1864 · บูรณะหลังไฟไหม้ 2019–2024)
เมือง
Paris
ประเทศ
ฝรั่งเศส
ทวีป
ยุโรป
วัสดุ
หินปูนลูเทเชียน · หลังคาตะกั่ว · โครงหลังคาไม้โอ๊ก ('la forêt') · ระฆังสำริด
โครงสร้าง
กอทิกยุคต้น — เพดานโค้งครีบแบบหกส่วนในโถงกลาง · ค้ำยันบินยาวที่สุดในยุคนั้นรับผนังบนที่สูงและบาง · ผนังเปิดช่องกระจกสีขนาดใหญ่และหน้าต่างกุหลาบสามบาน
สถานะปัจจุบัน
ยังอยู่ — ไฟไหม้ 15 เม.ย. 2019 ทำลายหลังคาไม้และยอดแหลมของวียอเล-เลอ-ดุกทั้งหมด · เปิดใหม่อย่างเป็นทางการ 7 ธ.ค. 2024 งานบูรณะภายนอกบางส่วนยังดำเนินต่อ
พิกัด
48.8531, 2.3500 พิกัดแม่นยำ · เปิดใน OpenStreetMap

บทบาทในทฤษฎี — เหตุที่ถูกอ้าง

แนวคิดที่เกี่ยวข้อง: Stylistic Restoration

กรณีศึกษาการบูรณะ (เก็บรักษาหน้าตัดเสาไว้เพื่อ "บันทึกแนวโน้มของสำนักช่าง")

ตำแหน่งหลักฐานในคลังวิจัย

รายการนี้สกัดจากหน้าวิเคราะห์ต่อไปนี้ในคลังวิจัยทฤษฎีสถาปัตยกรรม (ไม่เผยแพร่ออนไลน์):

Book_20_Viollet_le_Duc_On_Restoration Book_21_Viollet_le_Duc_Discourses_detail Person_Eugene_Viollet_le_Duc